Her ajanın ihtiyaç duyduğu yedi yetenek ve her birini seçme ölçütleri

Çoğu ajan projesi bir model ve bir istemle başlar, sonra her olayın ardından bir yetenek daha ekleyerek büyür: ilk eskimiş yanıttan sonra arama, istenmeyen ilk e-postadan sonra bir onay adımı, ilk “bu az önce ne yaptı?” sorusundan sonra kayıt. Bunları bilinçli seçmek daha ucuzdur. Bu yazı, çalışan bir ajanın ihtiyaç duyduklarını yedi yetenek kategorisinde topluyor; her birinin ne işe yaradığını anlatıyor ve bir sağlayıcı seçmeden ya da kendinizinkini kurmadan önce nelere bakmanız gerektiğini sıralıyor.

Harita

İlk dört kategori ajana erişim kazandırır: bulmasını, okumasını ve harekete geçmesini sağlar. Son üçü ise neyi saklayacağına, neyi sormadan yapabileceğine ve sonradan kimin neyi kontrol edebileceğine karar verir. İkinci grubu atlamak, yetenekli bir prototipin üretime hiç ulaşamamasının yaygın nedenlerinden biridir.

Bu sayfa her parçanın nasıl seçileceğiyle ilgili. Özellikle araştırma ve izleme için bir yığın kuruyorsanız, bu bileşimi baştan sona araştırma ve izleme yığını yazısı ele alıyor.

Erişim: model, arama, bilgi çıkarma, tarayıcı

Model erişimi

Ajanlar her iş için nadiren tek bir model kullanır. Planlama adımı, toplu sınıflandırma adımı ve son taslak adımı farklı şeylere ihtiyaç duyar; modeller de değiştirmenin ucuz olması gerektiği kadar sık değişir. İstediğiniz şey kod tabanına dağılmış sağlayıcı SDK çağrıları değil; yönlendirme, anahtar yönetimi ve kayıt sunan tek bir erişim noktasıdır.

Seçerken bakın:

• Verinizin nasıl işlendiği: saklama süresi, eğitimde kullanım, bölge.
• Kendi görevlerinizde araç çağırma güvenilirliği; herkese açık bir sıralama tablosuyla değil, kendi test kümenizle değerlendirilmiş olarak.
• İstemleri ve çıktı ayrıştırıcılarını yeniden yazmadan modeli adım adım değiştirip değiştiremeyeceğiniz.
• Her çağrının, sonradan yeniden üretmeye yetecek bağlamla kaydedilip kaydedilmediği.

Arama

Arama iki ayrı ihtiyaca bölünür. Açık web araması güncel ve herkese açık bilgiyi bulur; bunu bir web arama API'si ya da kendi barındırdığınız bir dizin sağlar. Bilgi arama ise sizin belgelerinizdeki bilgiyi bulur; orada web önemsizdir, erişim denetimi ise çok önemlidir. Ciddi ajanların çoğu ikisine de ihtiyaç duyar ve hangi sorunun nereye gideceğine dair net bir kural ister.

Bakılacaklar: sonuçların çıplak bağlantılar değil pasajlar olarak dönmesi, tazelik ayarları, alan adı ya da kaynak kısıtlamaları ve hepsinden önemlisi kendi sorgularınızdaki kalite. Yanıtı bilinen küçük bir gerçek soru kümesi, herhangi bir özellik listesinden daha fazlasını söyler.

Bilgi çıkarma

Arama sayfayı bulur; bilgi çıkarma onu bir programın kullanabileceği bir şeye çevirir: bir yenileme tarihi, bir yönetici listesi, bir fiyat tablosu. Güçlü ve zayıf bir bilgi çıkarma yeteneği arasındaki fark, yokluğu nasıl ele aldığında ortaya çıkar. Güçlü olan, kaynak bir değeri belirtmiyorsa bilinmiyor döndürür. Zayıf olan ise makul görünen bir tahmin.

Bakılacaklar: sizin tanımladığınız bir şema, her değerle birlikte dönen destekleyici pasaj, açıkça işaretlenmiş bilinmeyenler ve taranmış PDF'ler ya da sayfalara bölünmüş tablolar gibi dağınık girdilerdeki davranış. Teknikleri yapay zekâ ile yapılandırılmış veri çıkarma yazısı anlatıyor.

Tarayıcı kullanımı

Bazı bilgiler ancak sayfa betiklerini çalıştırdıktan sonra ya da bir formun, filtrenin veya oturum açma ekranının arkasında ortaya çıkar. Bunu başsız (headless) bir tarayıcı ya da bir tarayıcı ajanı halleder; ama bir bedeli vardır. Düz bir sayfa çekmeye göre daha yavaş, daha kırılgan ve çok daha risklidir, çünkü bir tarayıcı “sonraki sayfa”ya tıkladığı kolaylıkla “gönder”e de tıklayabilir.

Bakılacaklar: bir oturumun gidebileceği siteleri ve yapabileceği eylemleri sınırlayıp sınırlayamadığınız, oturumların birbirinden yalıtılıp yalıtılmadığı, kimlik bilgilerinin nasıl verildiği (ideal olarak ajanın hiç görmediği sunucu tarafı referanslar olarak) ve sonuç doğuran tıklamaların bir insan için durup durmadığı. Bir görevin içindeki URL, oturum açma ekranını aşma izni değildir; erişim her görev için ayrı ve açıkça verilmelidir.

Denetim altında tutmak: bellek, onaylar, denetim izi

Bellek

Bellek ajanların yetkin görünmesini sağlar, ama en sinsi hatalarına da yol açar. Sohbette bir kez geçen bir tercih kalıcı bir kurala dönüşür. Bir projedeki bilgi başka bir projeye sızar. Eskimiş bir rakam aylarca yeniden kullanılır.

Bakılacaklar: oturum, kullanıcı, proje ve kurum gibi kapsamlar ve varsayılan olarak en dar olanı; biri onaylayana kadar kaynağıyla birlikte öneri olarak bekleyen yeni kayıtlar; üzerine yazmak yerine yeni sürüm oluşturan düzeltmeler ve son kullanma tarihi. Yanıt güncel bilgiye dayanıyorsa bellek hiçbir zaman taze bir sorgunun yerini tutmamalıdır. Onay modelini onaylı bellek yazısı anlatıyor.

Onaylar

Onay yeteneği hangi eylemlerin bir insan için duracağına karar verir ve her kararı kaydeder. Zor olan çizgiyi çekmektir. Her şeyde durursanız insanlar okumadan onaylar; hiçbir şeyde durmazsanız ilk hata şirketin dışına çıkar.

Pratik bir çizgi, kısa bir sonuç doğuran eylem sınıfları listesidir: dışarıya bir şey göndermek, silmek, veri dışa aktarmak, tekrarlanan bir iş zamanlamak, canlı bir oturumda işlem yapmak, ajanın kendi talimatlarını değiştirmek ve işi başka bir ajana devretmek. Bir onayın yalnızca belirli bir denemeyi kapsadığını, eylem gerçekten yürütülürken yeniden kontrol edildiğini ve onaylayana yorumlanmış bir özet değil, yapılacak çağrının birebir kendisini gösterdiğini doğrulayın. Yedi eylem sınıfı notu her birini tek tek ele alıyor.

Denetim izi

Denetim izi, haftalar sonra ajanın ne yaptığını, kimin yetkisiyle yaptığını ve sonucun ne olduğunu yanıtlamanızı sağlayan kayıttır. Mühendisler için yazılan ve bir süre sonra silinen uygulama günlükleriyle aynı şey değildir.

Bakılacaklar: isteği, her araç çağrısını, retler dâhil her kararı ve sonucu birleştiren kesintisiz tek bir iz; olaylar sonradan yeniden kurulmak yerine gerçekleştikleri anda yazılan kayıtlar ve mühendislik dışından birinin de kullanabileceği bir okuma görünümü. Hangi alanların gerektiğini bir ajan denetim izi neleri kaydetmeli yazısı listeliyor.

GoCux haritanın neresini kapsıyor, neresini kapsamıyor

GoCux bir şirket çalışma alanıdır; tablodaki her satırın sağlayıcısı değildir ve bunu net söylemekte yarar var. Webi taramaz, bir web arama API'si sunmaz, bir model de değildir. Açık web araması ve tarama başka yerden gelir; web malzemesi ise bir projeye yetkili bir tarayıcı oturumu ya da dışa aktarma adımıyla, sayfa referansı ve getirme tarihiyle birlikte girer.

Sağladığı şey haritanın denetim yarısı ve kendi malzemeniz üzerinde kanıtı öne koyan araçlardır: bir projenin belgelerinde atıflarla çalışan Bilgi arama; her değerin destekleyici pasajını taşıdığı ve eksik değerlerin bilinmiyor olarak kaldığı Bilgi çıkarma; önerilen kayıtları onaylananlardan ayrı tutan Memory Graph; yedi sonuç doğuran eylem sınıfında onay kapıları ve istekleri, kararları, araç çalıştırmalarını ve sonuçları kapsayan tek bir denetim izi. İş şirket sınırının içinde kalır, günlük bir tavanın altında görünür kredilerle yürür ve tek bir durdurma kontrolüyle kesilebilir. Onay kapısını ve izi yönetişim sayfası ayrıntılı anlatıyor.

Mantıklı bir sırayla seçmek

1. Ajanın hedefini ve kabul ölçütlerini yazın; hangi yeteneklere hiç ihtiyacınız olduğunu onlar belirler.
2. Salt okumayla başlayın: model erişimi, arama ve bilgi çıkarma; yazma aracı yok.
3. İlk gerçek kullanıcıdan önce denetim izini ekleyin ki her koşu baştan itibaren okunabilsin.
4. Onayları ilk olaydan sonra değil, ilk yazma aracından önce ekleyin.
5. Tarayıcı kullanımını yalnızca buna ihtiyaç duyan siteler için ve görev bazlı izinlerle ekleyin.
6. Uzun süreli belleği en son, dar kapsamlı ve onaya bağlı olarak ekleyin.
7. Her kategori için adayları kendi görevlerinizde test edin ve bu test kümesini saklayın. Bir sağlayıcı ya da model her değiştiğinde onu yeniden kullanacaksınız.