Araştırma ajanı: kendiniz mi kurmalısınız, hazır mı almalısınız?

Ajanlara araştırma yaptırmak isteyen her ekip er geç aynı yol ayrımına gelir. Bir model, bir arama kaynağı, bir sayfa çekici ve biraz orkestrasyon koduyla kendi araştırma ajanınızı kurabilirsiniz; ya da bir soru alıp atıflı bir rapor döndüren hazır bir derin araştırma API'sini çağırabilirsiniz. İkisi de çalışır. Ama farklı biçimlerde bozulur, farklı maliyet çıkarır ve aradaki süreç üzerinde size çok farklı ölçüde kontrol bırakır. Bu rehber, kararın sahibi olacak ve sonuçlarıyla yaşayacak kişiler için yazıldı: gerçekte neyi kuracağınızı, satın almanın neleri gizlediğini, iki seçeneğin beş eksende nasıl karşılaştırıldığını ve kararı netleştirecek bir kontrol listesini bulacaksınız.

“Kurmak” gerçekte ne demek

Gösterim amaçlı bir araştırma ajanı bir öğleden sonraya sığar: arayan, birkaç sayfa okuyan ve özet yazan bir döngü. Ekibinizin güvenebileceği bir araştırma ajanı ise bambaşka bir şeydir. Sonunda sahiplenmek zorunda kalacağınız bileşenler şunlar:

Gösterimler zamanlarının çoğunu ilk üç satırda geçirir. Üretimdeki emeğin çoğu ise son üç satıra gider. Tahmininiz değerlendirmeyi ve işletimi içermiyorsa, gösterimin tahminidir. Bileşenleri tek tek ayakta kalan araştırma ajanları yazısı ele alıyor.

Satın almak ne kazandırır, neyi gizler

Bir derin araştırma API'si yukarıdakilerin hepsini tek bir çağrının arkasında paketler. Hemen çalışan bir sistem elde edersiniz; arama ve ayrıştırmadaki kırılmaları sağlayıcı üstlenir; kalite sizin tarafınızda hiçbir iş gerektirmeden iyileşebilir. Pek çok ekip için doğru takas budur.

Bedeli görünürlüktür. Karar vermeden önce her sağlayıcıya sorulacak sorular:

• Sistemin izlediği planı görebiliyor musunuz, yoksa yalnızca son raporu mu?
• Hangi kaynakları kullanabileceğini sınırlayabiliyor musunuz; bu sınır gerçekten uygulanıyor mu, yoksa yalnızca bir rica mı?
• Atıflar getirme tarihli ve pasaj düzeyinde mi, yoksa sayfaların tamamına verilen bağlantılar mı?
• Çıktı, desteklenen bulguları yanıtlanamayan sorulardan ayırıyor mu?
• Sorunuza ve gönderdiğiniz malzemeye ne oluyor: saklama süresi, eğitimde kullanım, konum?
• Bir koşu nasıl fiyatlanıyor ve tek bir koşuya başlamadan önce tavan koyabiliyor musunuz?

Sağlayıcıları bu noktalarda karşılaştırmak derin araştırma API'si seçmek yazısının konusu. Bu sayfa, kurmak mı almak mı sorusunun kendisinde kalıyor.

Kararı belirleyen beş eksen

Kontrol

Kurmak size her kolu verir: hangi kaynaklar, ne kadar derin, ne zaman durulacak, hangi biçim. Satın almak ise sağlayıcının sunduğu kolları verir. Asıl soru, sunulmayan bir kola ne sıklıkla ihtiyaç duyacağınızdır. Araştırmanız pazar görünümleri ya da bir konunun arka planı gibi genel nitelikteyse sunulan kollar çoğu zaman yeter. Her hafta aynı yirmi düzenleyici kurum ya da aynı başvuru türleri gibi dar ve tekrarlı bir işse, kaynaklar ve bilgi çıkarma üzerinde kontrol isteyeceksiniz.

Kanıt

Araştırmanın çıktısı, onu kontrol edebildiğiniz ölçüde işe yarar. Hangi yolu seçerseniz seçin; iddia düzeyinde atıf, getirme tarihi ve bulunamayanların açık bir listesini şart koşun. Kurmak bunu uygulamayı kolaylaştırır; satın almak ise bunu test etmeniz gereken bir seçim ölçütüne dönüştürür.

Bakım

Kendi kurduğunuz ajan, bağımlılıkları ayağınızın altında değişen bir üründür: arama sağlayıcıları yanıtlarını değiştirir, siteler yeniden tasarlanır, modeller bir güncellemeden sonra farklı davranır. Değerlendirme kümesinin ve nöbet çizelgesinin bir sahibi olmalıdır. Satın alınan bir hizmet bu yükü sağlayıcıya taşır ve yerine başka bir yük koyar: onların değişiklikleri onların takviminde gelir ve sonuçlarınız kodunuzda tek satır değişmeden kayabilir.

Maliyet modeli

Kurmanın maliyeti hem başta hem de süregelen mühendislik zamanıdır; buna modeller, arama ve sayfa çekme için değişken harcama eklenir. Satın almak genellikle istek ya da iş birimi başına ücretlendirilir ve sabit maliyeti düşüktür. Araştırma koşularının uzunluğu çok değişkendir; bu yüzden iki yolda da asıl soru ortalama maliyet değil, en kötü durumu sınırlayıp sınırlayamadığınızdır. Koşu başına ve gün başına katı bir tavan, birim fiyattan daha önemlidir; bkz. ajan harcamasına tavan koyun.

Yönetişim

Bu eksen karşılaştırmada çoğu zaman unutulur, sonra belirleyici eksen hâline gelir. Bu araştırma sorusunu kim onayladı? Hangi kaynakları kullanmasına izin verildi ve o listenin içinde kaldı mı? Belgelerimiz nereye gitti? İzi bir denetçiye ya da müşteriye gösterebilir miyiz? Kendi kurduğunuz ajan bu soruları ancak yanıtlarını içine siz yerleştirirseniz yanıtlar. Satın alınan bir API ise kayıtları ve sözleşmesi ne kadarına el veriyorsa o kadarını yanıtlar.

Üçüncü yol: işi yönetin, parçaları seçin

Seçim göründüğü kadar ikili değil. Pek çok ekip arama ve ayrıştırma gibi en hızlı değişen parçaları satın alır; kuralları tutan katmanı ise kurar ya da benimser: plan, kaynak listesi, onaylar, kanıt ve kayıt. Kurumunuza özgü gereksinimler bu katmanda yaşar ve bir arama sağlayıcısı ya da model değiştiğinde onun da değişmesi gerekmemelidir.

GoCux, ekibin kendi malzemesi üzerindeki araştırmalar için bu katmanda durur. Oradaki bir araştırma planı; soru, sıralı adımlar ve bir kaynak izin listesinden oluşur. Planı hazırlamak onu yalnızca kayda geçirir; herhangi bir şey çalışmadan önce biri onu onaylar ve koşu onaylananın dışına çıkamaz. Boş bırakılan bir izin listesi hiçbir kaynağa kapı açmaz. Soru değişirse doğru hamle planı sessizce genişletmek değil, gözden geçirilmiş bir plan yapmaktır; değişen soru yeni bir plan ister notu bunu anlatıyor. Alıntıyla desteklenen bulgular hiçbir kaynağın yanıtlamadığı sorulardan ayrı tutulur, iş günlük bir tavanın altında görünür kredilerle yürür ve her istek, karar ve sonuç ekibin okuyabileceği tek bir izde durur. GoCux bir web arama motoru değildir; açık webden gelen malzeme bir web taramasıyla değil, yetkili bir tarayıcı oturumu ya da dışa aktarma adımıyla girer. Onay kapısını ve izi yönetişim sayfası daha ayrıntılı anlatıyor.

İşe yarayan kalıplar

• Önce satın alın, değerlendirmeyi kendiniz kurun. Bir API ile başlayın ama soru kümenizi ve puanlamanızı ilk haftadan kendiniz yazın. Sınırlara dayandığınızda hangileri olduğunu tam olarak bilirsiniz.
• Dar bir alanın etrafında kurun. Kaynakların bilinen ve istikrarlı olduğu yerde, sabit bir izin listesi ve katı bilgi çıkarma kurallarıyla kurulmuş bir ajan, genel amaçlı olandan çoğu zaman daha basittir.
• Kuralları motorun dışında tutun. Onaylar, kaynak listeleri, harcama limitleri ve denetim kaydı, alttaki araştırma motoruna bağlı olmamalıdır; böylece motoru değiştirebilirsiniz. Model değişikliğinden sağ çıkan yönetişim aynı savı modeller için yapıyor.

Karar kontrol listesi

Bu soruları yalnızca sistemi kuracak kişilerle değil, onu işletecek kişilerle birlikte yanıtlayın.

1. Araştırmamız genel mi, yoksa dar ve tekrarlı mı? Genel olan satın almaya, dar olan kurmaya ya da yönetilen bir katmana yaklaşır.
2. Kaynakları sınırlamamız gerekiyor mu ve bu sınırın rica değil, zorunlu kural olması şart mı?
3. Çıktıdaki her iddia, getirme tarihi olan bir pasaja kadar izlenebiliyor mu?
4. Çıktı, bulunamayanları bulunanlardan ayrı listeliyor mu?
5. Değerlendirme kümesinin sahibi kim ve her değişiklikten sonra onu kim yeniden çalıştırıyor?
6. Sonuçlar kötüleştiğinde nöbette kim var ve bunu nasıl fark ederiz?
7. Tek bir koşunun ve bir günün maliyetine tavan koyabiliyor muyuz; tavana gelindiğinde ne oluyor?
8. Sorularımız ve belgelerimiz nereye gidiyor; bu, o veriyi nasıl sınıflandırdığımızla uyuşuyor mu?
9. Bir araştırma sorusunu çalışmadan önce kim onaylıyor ve bu onay kaydediliyor mu?
10. Motor yarın değişse kurallarımızdan hangileri ayakta kalır?

Yedinci ile onuncu soruların henüz bir sahibi yoksa kurmak ile satın almak arasında seçim yapmak için erken. Önce onları çözün; ardından ekibin çalışma biçimini yeniden yazmadan iki motordan herhangi birini yerine takabilirsiniz.